وثوق ( 1329 - 1250 ) حسن وثوق ( وثوق الدّوله ) ، فرزند ميرزا ابراهيم معتمد السلطنه ، و نوادهء پسرى ميرزا محمد قوام آشتيانى است كه با مستوفى الممالك از يك شجره‌اند . وثوق الدّوله در سال 1292 هجرى قمرى برابر 1250 شمسى در تهران ديده به جهان گشود ، علوم ادبيه را از محضر ميرزا احمد گلپايگانى و فلسفه را نزد ميرزا هاشم رشتى اشكورى و ميرزا ابو الحسن جلوه آموخت . وثوق الدّوله در دورهء اول و دوم مجلس شوراى ملى به نمايندگى انتخاب شد و از سال 1327 قمرى تا اوايل سلطنت رضا شاه شانزده بار عهده‌دار وزارتخانه‌هاى : ماليه ( دارايى ) ، خارجه ، عدليه ( دادگسترى ) ، داخله ( كشور ) ، و معارف ( فرهنگ ) گرديد و در سال 1335 قمرى به نخست‌وزيرى منصوب شد و پس از يك سال استعفا كرد و بار ديگر در سال 1337 قمرى نخست‌وزير گرديد و در سال 1339 قمرى مستعفى شد و به اروپا رفت و پس از پنج سال توقف در سال 1345 قمرى به ايران مراجعت كرد و دو دوره به نمايندگى مجلس انتخاب شد . ازآن‌پس به وزارت دارايى منصوب گرديد و از سال 1348 قمرى از مشاغل دولتى خود را كنار كشيد و در سال 1314 شمسى به رياست فرهنگستان برگزيده شد و چند سالى در اين سمت ببود و مجددا به اروپا سفر كرد و در سال 1325 شمسى به ايران بازگشت و سرانجام در سال 1329 شمسى بدرود زندگانى گفت . وثوق الدّوله گذشته از جنبه‌هاى سياسى ، مردى اديب و شاعرى توانا و بلندپايه بود و در شعر وثوق تخلص كرد . ديوان اشعارش در سال 1335 شمسى طبع و نشر شد . نمونه‌هاى زير از شعر اوست :